مجلس اول در آسایشگاه برگزار شد.یه مارندرانی آدم فروش همون شب میثم را فروخت.

میثم فردای اون روز به جرم بی گناهی به یه گروهان دیگه فرستاده شد.

از اون لحظه بود که فهمیدم چرا برای این جماعت ذلیل این همه جک می سازند.

چه کنیم که این ها هم از مردم غیور وبا عزت ایرانند!

از اون به بعد پاتوق ما شد  الاچیقی که پایین اون یه رودخونه عبور می کرد.

یه شب میثم به در خواست حسین ترانه ای آشنا را خوند ومن هم دیدم که چقدراین ترانه به حال واحوال من می خوره.

بعد از اون شب دیگه هیچ وقت آلاچیق رنگ ما و اون جماعت را به خودش ندید.

ازآن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد
تمام جستجوي دل سؤال بي جواب شد

نرفته کام تشنه ای به جستجوي چشمه ها
خطوط نقش زندگی چو نقشه ای بر آب شد

چه سينه سوز آه ها؛که خفته بر لبان  ما؛
هزار گفتنی به لب اسير پيچ و تاب شد

نه شور عارفانه ای؛ نه شوق شاعرانه ای؛
قرار عاشقانه هم شتاب در شتاب شد

نه فرصت شکايتی؛نه قصه و روايتی؛
تمام جلوه های جان چو آرزو به خواب شد